Hokjesdenken: we denken te veel in hokjes

hokjesdenken

Ik val met de titel maar even meteen in huis, want dat maakt alles wat makkelijker. Ik vind namelijk dat we te veel in hokjes denken en daarmee niet alleen anderen, maar ook onszelf tekort doen. Dus besloot ik er een columnpje aan te wagen. Bij dezen: wil jij jezelf niet meer tekort doen? Lees dan zeker even verder.

Het is niet gek dat we alles willen categoriseren

Hokjesdenken
Met hokjesdenken bedoel ik, voor de duidelijkheid, alles steeds in hokjes moeten plaatsen. Personen (en dingen) moeten categoriseren en vervolgens eigenschappen toekennen aan die hele categorie. Mensen die geloven in vrede en mindfulness zijn hippies, iemand die zwarte kleding draagt is een gothic en als je veelal aan drugs doet kun je niets van je leven maken. We hebben allemaal zo onze hokjes waar we mensen in plaatsen. Is ook niet gek: onze hersenen categoriseren vanzelf om ervoor te zorgen dat je snel beseft dat ‘twee ogen, een neus en een mond’ onder de categorie ‘gezichten’ valt, zodat je dit niet steeds actief hoeft te bedenken. Maar we houden ons zo vast aan die hokjes, dat we vaak anderen en onszelf tekort doen. Nu wil ik het vooral even hebben over hoe we onszelf er grenzen mee opleggen.

Officieel heb ik geen geloof, maar ik heb wel een geloof…

Ik geloof…
Ik leg het maar even uit met een voorbeeld. Officieel ben ik rooms-katholiek. Ik ben gedoopt, heb mijn communie en vormsel gedaan en ik zong lang mee in het kerkkoortje (cute, right?). Toch begon ik jaren geleden hier eens over na te denken. Ik besef dat ik me op dun ijs begeef als ik over geloof ga praten, maar naar mijn mening is het gewoon een groot hokjesfenomeen. Want ja, ik geloof wel in een soort van leven na de dood. Ik geloof namelijk in zielen (dat is een heel andere conversatie waar ik me vandaag niet aan ga wagen), maar ik geloof niet in alles wat de Bijbel bevat en waar de doorsnee aanhanger van het rooms-katholicisme in gelooft. Dus officieel heb ik geen geloof, maar ik heb wel een geloof: ik geloof in zielen. Snap je wat ik bedoel? 

Zo was ik ineens geen einzelgänger, maar juist super sociaal

Einzelgänger
Nog zo’n voorbeeld: op de middelbare school had ik mezelf een aantal eigenschappen aangemeten. Hier spreekt die Evelien even: “Ik ga niet graag uit, blijf liever op de bank zitten. Ik praat niet makkelijk met jongens en houd mijn contact bij een vaste vriendengroep”. Dit waren de drie grootste hokjeseigenschappen die ik mezelf op had gelegd in die schoolperiode; ik was een bankhanger, misschien wel einzelgänger. Toen ik naar de eerste dag van mijn studie ging, besloot ik dit los te laten. Ik besefte dat ik mezelf alleen maar grenzen had opgelegd door mezelf zo in een hokje te willen plaatsen. Dus ging ik die dag naar mijn studie en praatte ik met iedereen, zonder hokjes te benoemen. Ik kwam er deze tijd achter dat ik het heel fijn vind om met jongens te praten, want die zijn lekker down to earth. Ik ben een allemansvriend en sinds kort ga ik graag op stap. Door mezelf niet voor te stellen met eigenschappen die me in hokjes zouden plaatsen, zorgde ik er ook voor dat mensen zelf een beeld van me gingen vormen. Zo was ik ineens in andermans (en mijn eigen) ogen geen einzelgänger, maar een sociale meid die met iedereen overweg kan gaan.

Misschien ben je wel meer dan de eigenschappen die je jezelf toemeet

Oproep
Als je mensen (waaronder jezelf) in hokjes plaatst, dan krijg je een soort tunnelvisie. Je vergeet dan dat deze personen nog andere eigenschappen kunnen hebben. Wie weet heeft die jongen die alleen maar gamet, wel een supergroot succesvol Youtube-kanaal vol met game-video’s (Hello Pewdiepie). Gaat die oude mevrouw uit je straat nog elke vrijdagmiddag naar zumba-les om iedereen eruit te dansen. Misschien ben je wel meer dan de eigenschappen die je jezelf toemeet. Vandaar mijn oproep: denk eens wat minder in hokjes.

4 Reacties

  1. 13 januari 2017 / 21:16

    Heel leuk dat je hier een artikel aan wijdt! Ik betrap mezelf wel eens op het feit dat ik heel veel in hokjes denk en deze column kan me misschien we helpen om dit af te leren. x
    Laurine schreef laatst…Weekendje aan de Belgische kustMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *